vânturare
/vɨn.tu'ra.re/Etimologie
Din vântura.
Definiții
- acțiunea de a vântura și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vânturare | vânturări |
| genitiv-dativ | vânturării | vânturărilor |
| articulat | vânturarea | vânturările |
Din vântura.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vânturare | vânturări |
| genitiv-dativ | vânturării | vânturărilor |
| articulat | vânturarea | vânturările |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică