vâjâitură
/vɨ.ʒɨ.i'tu.rə/Etimologie
Din a vâjâi + sufixul -tură.
Definiții
- vâjâit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vâjâitură | vâjâituri |
| genitiv-dativ | vâjâiturii | vâjâiturilor |
| vocativ | vâjâitură | vâjâiturilor |
| articulat | vâjâitura | vâjâiturile |