vâjâit
/vɨ.ʒɨˈit/Etimologie
Din a vâjâi.
Definiții
- faptul de a vâjâi; zgomot caracteristic produs de ceva care vâjâie; vâjâială, vâjâitură, vâjâire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | vâjâit | vâjâituri |
| genitiv-dativ | vâjâitului | vâjâiturilor |
| vocativ | vâjâitule | vâjâiturilor |
| articulat | vâjâitul | vâjâiturile |