urmat
/urˈmat/Etimologie
Din verbul a urma.
Definiții
- (înv.) consecință.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | urmat | urmaturi |
| genitiv-dativ | urmatului | urmaturilor |
| articulat | urmatul | urmaturile |
Din verbul a urma.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | urmat | urmaturi |
| genitiv-dativ | urmatului | urmaturilor |
| articulat | urmatul | urmaturile |
Din urma.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică