uretan
/u.re'tan/Etimologie
Din franceză uréthane, germană Urethane.
Definiții
- (chim.) ester carbamic; carbamat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | uretan | uretani |
| genitiv-dativ | uretanului | uretanilor |
| vocativ | uretanule | uretanilor |
| articulat | uretanul | uretanii |