târșuț
/tɨr'ʃuʦ/Etimologie
Din târș + sufixul -uț.
Definiții
- diminutiv al lui târș; (spec.) brad mic.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târșuț | târșuți |
| genitiv-dativ | târșuțului | târșuților |
| vocativ | târșuțule | târșuților |
| articulat | târșuțul | târșuții |