turtiță
/tur'ti.ʦə/Etimologie
Din turtă + sufixul -iță.
Definiții
- turtișoara.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | turtiță | turtițe |
| genitiv-dativ | turtiței | turtițelor |
| vocativ | turtiță | turtițelor |
| articulat | turtița | turtițele |
Din turtă + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | turtiță | turtițe |
| genitiv-dativ | turtiței | turtițelor |
| vocativ | turtiță | turtițelor |
| articulat | turtița | turtițele |
Din turtă.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | turtea | turteau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică