truca
/truˈka/Etimologie
Din franceză truquer.
Definiții
- (v.tranz.) a folosi trucuri sau trucaje.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | truca | trucau |
Din franceză truquer.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | truca | trucau |
Din franceză truc. Confer engleză trick.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | trucă | — |
| genitiv-dativ | trucăi | — |
| vocativ | trucă | — |
| articulat | truca | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică