triplicitate
/tri.pli.ʧi'ta.te/Etimologie
Din franceză triplicité.
Definiții
- (livr.) însușirea de a fi triplu.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | triplicitate | — |
| genitiv-dativ | triplicității | — |
| vocativ | triplicitate | — |
| articulat | triplicitatea | — |