triboluminescență
/tri.bo.lu.mi.nes'ʧen.ʦə/Etimologie
Din franceză triboluminescence.
Definiții
- emisiune slabă de lumină pe care o prezintă unele substanțe cristaline atunci când sunt sfărâmate sau sparte.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | triboluminescență | — |
| genitiv-dativ | triboluminescenței | — |
| vocativ | triboluminescență | — |
| articulat | triboluminescența | — |