trișcuță
/triʃ'ku.ʦə/Etimologie
Din trișcă + sufixul -uță.
Definiții
- diminutiv al lui trișcă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | trișcuță | trișcuțe |
| genitiv-dativ | trișcuței | trișcuțelor |
| vocativ | trișcuță | trișcuțelor |
| articulat | trișcuța | trișcuțele |