transigență
/tran.si'ʤen.ʦə/Etimologie
Din franceză transigéance.
Definiții
- caracter transigent.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | transigență | — |
| genitiv-dativ | transigenței | — |
| articulat | transigența | — |
Din franceză transigéance.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | transigență | — |
| genitiv-dativ | transigenței | — |
| articulat | transigența | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică