transfug
/trans'fug/Etimologie
Din franceză transfuge < latină transfuga.
Definiții
- militar care săvârșește un act de trădare, trecând în tabăra inamică; (p.ext.) persoană care își părăsește în mod ilegal țara, partidul etc.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | transfug | transfugi |
| genitiv-dativ | transfugului | transfugilor |
| vocativ | transfugule | transfugilor |
| articulat | transfugul | transfugii |