trandafiruț
/tran.da.fi'ruʦ/Etimologie
Din trandafir + sufixul -uț.
Definiții
- (pop.) trandafiraș.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | trandafiruț | trandafiruți |
| genitiv-dativ | trandafiruțului | trandafiruților |
| vocativ | trandafiruțule | trandafiruților |
| articulat | trandafiruțul | trandafiruții |