tragic
/'tra.ʤik/Etimologie
Din franceză tragique < latină tragicus.
Definiții
- care aparține tragediei, care se referă la tragedie, cu caracter de tragedie.
- (fig.) zguduitor, jalnic, nenorocit.
Din franceză tragique < latină tragicus.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tragic | tragice |
| genitiv-dativ | tragicului | tragicelor |
| vocativ | tragicule | tragicelor |
| articulat | tragicul | tragicele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică