trăsnitură
/trəs.ni'tu.rə/Etimologie
Din a trăsni + sufixul -tură.
Definiții
- zgomot produs de trăsnet; bubuitură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | trăsnitură | trăsnituri |
| genitiv-dativ | trăsniturii | trăsniturilor |
| vocativ | trăsnitură | trăsniturilor |
| articulat | trăsnitura | trăsniturile |