tonică
/to'ni.kə/Etimologie
Din tonic.
Definiții
- (muz.) treapta întâi a modurilor major sau minor.
- acord construit pe treapta întâi a modului major sau minor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tonică | tonice |
| genitiv-dativ | tonicei | tonicelor |
| vocativ | tonico | tonicelor |
| articulat | tonica | tonicele |