tinduță
/tin'du.ʦə/Etimologie
Din tindă + sufixul -uță.
Definiții
- diminutiv al lui tindă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tinduță | tinduțe |
| genitiv-dativ | tinduței | tinduțelor |
| vocativ | tinduță | tinduțelor |
| articulat | tinduța | tinduțele |
Din tindă + sufixul -uță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tinduță | tinduțe |
| genitiv-dativ | tinduței | tinduțelor |
| vocativ | tinduță | tinduțelor |
| articulat | tinduța | tinduțele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică