timie
Etimologie
Din latină, engleză thymia.
Definiții
- (psih.) stare afectivă obișnuită a unui individ.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | timie | — |
| genitiv-dativ | timiei | — |
| vocativ | timie | — |
| articulat | timia | — |
Din latină, engleză thymia.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | timie | — |
| genitiv-dativ | timiei | — |
| vocativ | timie | — |
| articulat | timia | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică