tihneală
/tihˈne̯a.lə/Etimologie
Din a tihni + sufixul -eală.
Definiții
- (înv.) faptul de a-i tihni, de a avea tihnă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tihneală | tihneli |
| genitiv-dativ | tihnelii | tihnelilor |
| vocativ | tihneală | tihnelilor |
| articulat | tihneala | tihnelile |