tetraevanghel
/te.tra.e'van.gel/Etimologie
Din neogreacă τετραεβανγχελιον (tetraevanghélion).
Definiții
- carte care cuprinde cele patru Evanghelii; evangheliar.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tetraevanghel | tetraevanghele |
| genitiv-dativ | tetraevanghelului | tetraevanghelelor |
| vocativ | tetraevanghelule | tetraevanghelelor |
| articulat | tetraevanghelul | tetraevanghelele |