testator
/tes.ta'tor/Etimologie
Din franceză testateur < latină testator, testatoris.
Definiții
- persoană care a făcut un testament, care a testat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | testator | testatori |
| genitiv-dativ | testatorului | testatorilor |
| vocativ | testatorule | testatorilor |
| articulat | testatorul | testatorii |