testaceu
Etimologie
Din franceză testacé < latină testaceus.
Definiții
- (la pl.) subordin de moluște al căror corp are un înveliș calcaros; (și la sg.) moluscă aparținând acestui subordin.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | testaceu | testacee |
| genitiv-dativ | testaceului | testaceelor |
| vocativ | testaceule | testaceelor |
| articulat | testaceul | testaceele |