tejghetar
/teʒ.ge'tar/Etimologie
Din turcă tezgâhtār.
Definiții
- persoană care stă la tejghea ca vânzător sau casier.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tejghetar | tejghetari |
| genitiv-dativ | tejghetarului | tejghetarilor |
| vocativ | tejghetarule | tejghetarilor |
| articulat | tejghetarul | tejghetarii |