tarhan
/tar'han/Etimologie
Din ucraineană тархан (tarhan).
Definiții
- (entom.; reg.) șvab.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tarhan | tarhani |
| genitiv-dativ | tarhanului | tarhanilor |
| vocativ | tarhanule | tarhanilor |
| articulat | tarhanul | tarhanii |
Din ucraineană тархан (tarhan).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tarhan | tarhani |
| genitiv-dativ | tarhanului | tarhanilor |
| vocativ | tarhanule | tarhanilor |
| articulat | tarhanul | tarhanii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică