tanaj
/taˈnaʒ/Etimologie
Din franceză tannage.
Definiții
- rartăbăcire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tanaj | tanaje |
| genitiv-dativ | tanajului | tanajelor |
| vocativ | tanajule | tanajelor |
| articulat | tanajul | tanajele |
Din franceză tannage.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tanaj | tanaje |
| genitiv-dativ | tanajului | tanajelor |
| vocativ | tanajule | tanajelor |
| articulat | tanajul | tanajele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică