tahmin
/tah'min/Etimologie
Din turcă tahmïn.
Definiții
- (înv.) socoteală, deviz aproximativ; (p.ext.) aproximație.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tahmin | tahminuri |
| genitiv-dativ | tahminului | tahminurilor |
| vocativ | tahminule | tahminurilor |
| articulat | tahminul | tahminurile |