tabulatură
/ta.bu.la'tu.rə/Etimologie
Din germană Tabulatur.
Definiții
- sistem de notație muzicală cu ajutorul cifrelor sau literelor, folosit în sec. xV-XVII pentru instrumentele polifonice (orgă, clavecin etc.).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tabulatură | tabulaturi |
| genitiv-dativ | tabulaturii | tabulaturilor |
| vocativ | tabulatură | tabulaturilor |
| articulat | tabulatura | tabulaturile |