tăgăduială
/tə.gə.duˈja.lə/Etimologie
Din a tăgădui + sufixul -eală.
Definiții
- faptul de a tăgădui; negare, contestare; tăgadă, tăgăduire, tăgăduință.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tăgăduială | tăgăduieli |
| genitiv-dativ | tăgăduielii | tăgăduielilor |
| vocativ | tăgăduială | tăgăduielilor |
| articulat | tăgăduiala | tăgăduielile |