târnuit
/tɨr.nu'it/Etimologie
Din a târnui.
Definiții
- târnuire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târnuit | târnuite |
| genitiv-dativ | târnuitului | târnuitelor |
| vocativ | târnuitule | târnuitelor |
| articulat | târnuitul | târnuitele |
Din a târnui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târnuit | târnuite |
| genitiv-dativ | târnuitului | târnuitelor |
| vocativ | târnuitule | târnuitelor |
| articulat | târnuitul | târnuitele |
Din târn + sufixul -ui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | târnuea | târnueau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică