târnaț
/tɨr'naʦ/Etimologie
Din maghiară tornác.
Definiții
- (reg.) prispă (închisă cu scânduri, ca un cerdac).
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târnaț | târnațe |
| genitiv-dativ | târnațului | târnațelor |
| vocativ | târnațule | târnațelor |
| articulat | târnațul | târnațele |