târguleț
/tɨr.gu'leʦ/Etimologie
Din târg + sufixul -uleț.
Definiții
- târgușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târguleț | târgulețe |
| genitiv-dativ | târgulețului | târgulețelor |
| vocativ | târgulețule | târgulețelor |
| articulat | târgulețul | târgulețele |