târșâitură
/tɨr.ʃɨ.i'tu.rə/Etimologie
Din a târșâi + sufixul -tură.
Definiții
- târșâit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | târșâitură | târșâituri |
| genitiv-dativ | târșâiturii | târșâiturilor |
| vocativ | târșâitură | târșâiturilor |
| articulat | târșâitura | târșâiturile |