supramaturație
/su.pra.ma.tu'ra.ʦi.e/Etimologie
Din supra- + maturație (după franceză surmaturation).
Definiții
- stadiu al semințelor și fructelor după ce au atins faza maturității fiziologice.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | supramaturație | supramaturații |
| genitiv-dativ | supramaturației | supramaturațiilor |
| vocativ | supramaturație | supramaturațiilor |
| articulat | supramaturația | supramaturațiile |