supraabundență
/su.pra.a.bun'den.ʦə/Etimologie
Din supra- + abundență (după franceză surabondance).
Definiții
- abundență foarte mare, neobișnuită; belșug mare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | supraabundență | supraabundențe |
| genitiv-dativ | supraabundenței | supraabundențelor |
| vocativ | supraabundență | supraabundențelor |
| articulat | supraabundența | supraabundențele |