subcontrarietate
Etimologie
Din sub- + contrarietate.
Definiții
- (log.) raport între judecata particular-afirmativă și cea particular-negativă, caracterizat prin faptul că nu pot fi ambele false, dar pot fi ambele adevărate.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | subcontrarietate | subcontrarietăți |
| genitiv-dativ | subcontrarietății | subcontrarietăților |
| vocativ | subcontrarietate | subcontrarietăților |
| articulat | subcontrarietatea | subcontrarietățile |