sturzuleț
/stur.zu'leʦ/Etimologie
Din sturz + sufixul -uleț.
Definiții
- sturzișor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | sturzuleț | sturzuleți |
| genitiv-dativ | sturzulețului | sturzuleților |
| vocativ | sturzulețule | sturzuleților |
| articulat | sturzulețul | sturzuleții |