stupit
/stu'pit/Etimologie
Din a stupi.
Definiții
- (reg.) scuipat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | stupit | stupituri |
| genitiv-dativ | stupitului | stupiturilor |
| vocativ | stupitule | stupiturilor |
| articulat | stupitul | stupiturile |
Din a stupi.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | stupit | stupituri |
| genitiv-dativ | stupitului | stupiturilor |
| vocativ | stupitule | stupiturilor |
| articulat | stupitul | stupiturile |
Probabil latină *stupire ( < * scuppire + sputare).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | stupea | stupeau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică