strungări
/strun.ɡəˈri/Etimologie
Din strungar + sufixul -ări.
Definiții
- (v.tranz.) (rar) a strunji.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | strungărea | strungăreau |
Din strungar + sufixul -ări.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | strungărea | strungăreau |
Din a strungări.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | strungărit | strungărite |
| genitiv-dativ | strungăritului | strungăritelor |
| vocativ | strungăritule | strungăritelor |
| articulat | strungăritul | strungăritele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică