strujit
/stru'ʒit/Etimologie
Din a struji.
Definiții
- (reg.) strujire.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | strujit | strujite |
| genitiv-dativ | strujitului | strujitelor |
| vocativ | strujitule | strujitelor |
| articulat | strujitul | strujitele |
Din a struji.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | strujit | strujite |
| genitiv-dativ | strujitului | strujitelor |
| vocativ | strujitule | strujitelor |
| articulat | strujitul | strujitele |
Din slavă (veche) stružiti.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | strujea | strujeau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică