struțișor
/stru.ʦi'ʃor/Etimologie
Din struț + sufixul -ișor.
Definiții
- (reg.) diminutiv al lui struț; struțușor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | struțișor | struțișoare |
| genitiv-dativ | struțișorului | struțișoarelor |
| vocativ | struțișorule | struțișoarelor |
| articulat | struțișorul | struțișoarele |