strămurariță
/strə.mu.ra'ri.ʦə/Etimologie
Din strămurare + sufixul -iță.
Definiții
- (pop.) strămurare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | strămurariță | strămurarițe |
| genitiv-dativ | strămurariței | strămurarițelor |
| vocativ | strămurariță | strămurarițelor |
| articulat | strămurarița | strămurarițele |