străbun
/strə'bun/Etimologie
Din stră- + bun.
Definiții
- strămoșesc; străvechi.
Din stră- + bun.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | străbun | străbuni |
| genitiv-dativ | străbunului | străbunilor |
| vocativ | străbunule | străbunilor |
| articulat | străbunul | străbunii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică