strâmtime
/strɨm'ti.me/Etimologie
Din strâmt + sufixul -ime.
Definiții
- rarfaptul de a fi strâmt; loc strâmt.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | strâmtime | strâmtimi |
| genitiv-dativ | strâmtimii | strâmtimilor |
| vocativ | strâmtime | strâmtimilor |
| articulat | strâmtimea | strâmtimile |