staționat
Etimologie
Din a staționa.
Definiții
- staționare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | staționat | staționate |
| genitiv-dativ | staționatului | staționatelor |
| vocativ | staționatule | staționatelor |
| articulat | staționatul | staționatele |
Din a staționa.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | staționat | staționate |
| genitiv-dativ | staționatului | staționatelor |
| vocativ | staționatule | staționatelor |
| articulat | staționatul | staționatele |
Din a staționa.
Din franceză stationner.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | staționa | staționau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică