spinăruță
/spi.nə'ru.ʦə/Etimologie
Din spinare + sufixul -uță.
Definiții
- rarspinărușă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | spinăruță | spinăruțe |
| genitiv-dativ | spinăruței | spinăruțelor |
| vocativ | spinăruță | spinăruțelor |
| articulat | spinăruța | spinăruțele |