sinalefă
/si.na'le.fə/Etimologie
Din franceză synaléphe < latină synalaepha.
Definiții
- (fon.) fuziune (în timpul pronunțării) a două silabe într-una singură prin eliziune, sinereză sau contracție.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | sinalefă | sinalefe |
| genitiv-dativ | sinalefei | sinalefelor |
| vocativ | sinalefă | sinalefelor |
| articulat | sinalefa | sinalefele |