sfertuleț
/sfer.tu'leʦ/Etimologie
Din sfert + sufixul -uleț.
Definiții
- sfertișor.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | sfertuleț | sfertulețe |
| genitiv-dativ | sfertulețului | sfertulețelor |
| vocativ | sfertulețule | sfertulețelor |
| articulat | sfertulețul | sfertulețele |