sfârâitură
/sfɨ.rɨ.i'tu.rə/Etimologie
Din a sfârâi + sufixul -tură.
Definiții
- sfârâit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | sfârâitură | sfârâituri |
| genitiv-dativ | sfârâiturii | sfârâiturilor |
| vocativ | sfârâitură | sfârâiturilor |
| articulat | sfârâitura | sfârâiturile |