scâncet
/'skɨn.ʧet/Etimologie
Din a (se) scânci + sufixul -et.
Definiții
- plâns înăbușit, slab și întretăiat (specific copiilor mici); scânceală, scâncitură, scâncit.
- vaiet (de păsări, de animale); scheunat.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | scâncet | scâncete |
| genitiv-dativ | scâncetului | scâncetelor |
| vocativ | scâncetule | scâncetelor |
| articulat | scâncetul | scâncetele |